In de Tsje, Tja

Van bier begin je zo uit je bek te stinken

“Ik ga haast nooit op café”, zegt Walter Broes, wanneer we hem telefonisch polsen naar zijn stamcafé. Vreemd voor zo’n rauwe rocker, is onze eerste bedenking. Tot we de achterliggende reden te horen krijgen. “Ik kan niet tegen alcohol.” En dus trakteerden we Walter op een kop koffie in zijn favoriete kroeg, de Boogaloo in Antwerpen.
Een zanger-gitarist die niet vaak op café gaat? Wij dachten dat muzikanten net op café hun inspiratie haalden.
WALTER BROES: Nee, die haal ik elders. Uit het dagelijkse leven bijvoorbeeld. Kijk, wij zijn nu al 10 jaar bezig met de Seatsniffers en wij treden elk jaar toch zo’n honderd keer op. lk breng dus al heel wat tijd door in rokerige etablissementen waar altijd drank voorradig is. Daarom vind ik het fijn dat ik in mijn vrije tijd gewoon voor de televisie kan hangen of bij vrienden op bezoek kan gaan. Bovendien ben ik helemaal geen drinker. Ik kan zelfs niet tegen de drank. Ik heb altijd verschrikkelijke katers, die soms zelfs 2 dagen blijven hangen. Noem me gerust een slechte Belg, want ik drink niet graag bier. Ik drink het wel eens tijdens het eten, of in combinatie met een jenever, maar anders nooit. Ik word zo snel mottig van bier, zo opgeblazen. Je gaat er ook zo hard van uit je bek stinken. Bovendien word je er alleen maar zat van, helemaal niet high, wat je met sterke dranken vaak wél hebt. Nee, ik heb mijn vergif gevonden en weet ondertussen hoeveel ik daarvan kan verdragen. Mijn vergifis wit,liefst wodka on the rocks. Ik drink trouwens nooit voor de zon ondergaat. En als niet-drinker is het uiteraard niet altijd even prettig tussen al die lallende zatlappen.
In dit café krijgje een jonge jenever in een wijnglas. Is dat de reden waarom dit jouw stamcafé is?
BROES: Oh, dat wist ik niet eens. Nee dus. Ik kom hier graag omdat ik de muziek hier wel te pruimen vind. Want dat is nóg een reden waarom ik zo weinig op café ga. In de meeste cafés spelen ze verschrikkelijk foute muziek. En ik, vakidioot kan me daar ontzettend aan ergeren. Ik hou niet van cafés die house draaien, of die zo hip zijn dat een drankje er 5 euro kost. Hier is dat zeker niet het geval.
Bovendien komen hier veel van mijn vrienden-muzikanten over de vloer. En met hen kan ik uren lullen over een bepaald type gitaar, zonder me daarvoor te moeten schamen. Als we het niet over de vrouwen hebben uiteraard..