Niet voor niets een Belgische uitvinding het surrealisme :

Even voor sluitingstijd kwam er gisteren een man binnengestapt die prompt een mazout (cola+bier) bestelt en vraagt naar de prijskaart. Ik verwijs hem naar de prijslijst die aan de muur achter hem hangt. Hij kijkt even in de richting naar waar ik wijs en blijft echter aandringen : de prijskaart , de prijskaart. Een stamgast schiet me ter hulp en verwijst hem ook naar de lijst aan de muur en bevestigd zelfs dat er aan de andere muren en aan de raam ook prijslijsten hangen. Niets gekort ; hij blijft zeuren over de prijskaart.
Ik begin te vermoeden dat er een communicatieprobleem is ; de man leek me van Turkse origine en de oudere generatie heeft soms problemen met het Nederlands. Ik schakel over op de Franse taal en wijs hem er terloops (en lichtelijk geïrriteerd , ik geef het toe) op dat de correcte benaming prijslijst is en niet prijskaart.
En dan hoor ik het (en de stamgast ook), nadat hij het heel traag uitspreekt D-e B-res-straat…
Hij voegt er aan toe dat hij van Gent is en hier in Antwerpen blijkbaar moeilijk begrepen wordt. ik bied mijn excuses aan en een andere bereidwillige klant legt hem de weg uit.
Onder het consumeren van een halve mazout vertelt hij een merkwaardig verhaal waarvan ik alleen flarden van begrijp (plat Gents is echt niet mijn specialiteit maar ik vind het wel mooi klinken)…Dat Gent en Antwerpen zo dood zijn ‘s nachts tegenover vroeger ; dat er bruine mannetjes uit de riolen komen ; met tientallen tegelijk ; groepen moslimjongeren die hem bedreigden van alle kanten ; de politie er niet binnen de seconde was….
Omdat hij zag dat we niet veel begrepen van zijn racistisch discours liet hij prompt zijn mazout achter en ging naar de Bresstraat…
Ik greep zijn glas en spoelde het met AWW ; het zuiverende water.